Gambler13

E-Güven: (1/100)

İstanbul’un Anadolu yakasından Avrupa yakasına doğru, Boğaz Köprüsü'nden geçip, yokuşu tırmandıktan sonra Mecidiyeköy sapağına gelmeden, sağdaki binanın her üç cephesinde bulunan dev insan portresi, her iki yakadan gelip gidene gülümser durur.



Hüseyin Öztürk'ün köşe yazısı
Bu resimler, genç yaşta siyasi mevta olan Erkan Mumcu’ya aittir. Resmin birinde saygıdeğer eşi hanımefendi de vardır ve hanımefendi konumuzun dışındadır. Eşini yazımızın kapsama alanı dışında tutmak, ahlak anlayışımız ve aldığımız terbiyenin gereğidir.
Erkan Mumcu’nun yerinde ben olsam o resimleri duvarlardan kaldırtırım. Her gün milyonlarca insan oradan geçiyor ve Erkan Mumcu ile her karşılaştıklarında, memlekete ve millete yaptığı kötülük akla geliyor. Oysa gözden ırak olsa, sözden de ırak olur.
Sevgili ortağı Mehmet Ağar geç de olsa doğru olanı yaptı ve “İstifa ediyorum” diyerek köşesine çekildi. Mehmet Ağar gibi devleti inciğinden cıncığına kadar tanıyan birinin böyle bir oyuna gelmemesi gerekirdi diye düşünen insanların sayısı bir hayli fazla.
Çünkü Türkiye’yi ve halkı Mehmet Ağar gibi tanıyan çok az insan çıkar ama işte, “Düşmez kalkmaz bir Allah” derler. Erkan Mumcu için aynı şeyi söylemek mümkün değil. Sayın Mumcu pek toy şekilde girdi siyasete ve pek toy şekilde bitirdi.
Bizim halkımız başarılı gençleri sever ama hep bir taraftan da “Bu çocuk bir hata yapabilir” diye mesafe koyar. Mumcu bu mesafeyi anlayamadı. Isparta’daki dayısı Tekin Bayram, bu konuda çok ders verdi, fakat onu da anlayamadı.
Benim gibi burnunun doğrusuna gitti ve burnu problemlerden çıkmadı. Mehmet Ağar’ın bu toy delikanlıya ağabeylik yapacağı sanıldı, umutlar yeşerdi, yeşil ışıklar yakıldı, işler yoluna girdi denilirken, DP’nin olduğu yerde motoru patladı.
Her ikisi de Türkiye’ye çok yazık etti. Hadi Erkan Mumcu gençtir, yakışıklıdır, hoppadır, siyasette pek yenidir, henüz tüylenmemiştir diye yaptıkları ileriki yıllarda belki affedilir ama Mehmet Ağar gibi ağır ağabeyinin hiç elle tutulur tarafı kalmamıştır.
Siyasetin ve halkın nabzını iyi tutanlar, bu organizasyonun arkasında pek çok karanlık odakların bulunduğunu iddia etmekle birlikte, meseleye daha objektif bakanlar, işin gerçek mimarının Süleyman Demirel olduğuna inanmakta ve doğru düşünmekteler.
Ben de Süleyman Demirel olduğunu söyleyenlerden yanayım. Bugüne kadar Demirel’in ipiyle kuyuya inenlerin şimdiye kadar hiç çıktığı görülmemiştir. Demirel, ailesini de mahvetmiştir. Hırsı uğruna Türkiye’yi bir pula değişecek yapıda bir insandır.
Demirel hem Mumcu’yu hem de Ağar’ı günahı kadar sevmez. Hal böyle olunca, her iki uyanık lider nasıl oldu da Demirel’in oyununa gelerek birleşti ve yine Demirel’in sözüne uyarak “Meclis'e girmeyin” talimatına inandılar kimse anlamış değil.
Süleyman Demirel kıyma makinesi gibidir. İşine gelmeyen ve ona tabi olmayan herkesi ezer geçer. Siyasi hayatına bakın, hep böyle olmuştur. Demirel taa rahmetli Özal’dan bu yana Anavatan Partisi'ni tarihe gömmek için çaba sarf etmiş ve sonunda başarmıştır.
Adalet Partisi ve Doğru Yol Partisi, Demirel’in elindeki tek oyuncağıdır ve bu oyuncağı kim elinden almaya kalkarsa onu bitirmeye azimlidir. Kendisinden sonra DYP’ye genel başkan olanların hayatını izlerseniz, onları da bir şekilde bitirmiş ve bitirtmiştir.
Başka kimler söylüyor veya şimdiye kadar ne söylendi bilmiyorum ama Ağar ile Mumcu’ya telefon edip Meclis'e girmelerini engelleyen Demirel ve bir kısım emekli üst düzey bürokratlardır. Güya Demirel’in kulakları deliktir ve her söylediğinde bir hikmet vardır.
Bekle vardır. Demirel’in gayesi tabii ki, Abdullah Gül’ün Çankaya’ya çıkmaması, tabii ki, Ağar ve Mumcu’nun da bu sayede tükenmesidir. O günkü başarı Demirel’indir. Daha bundan sonra ne numaralar çekeceği belli değildir ve özellikle AK Partililer çok uyanık olmalıdır. Demirel “tehlikedir” ve asla “geliyorum” demez. Burnunuzun dibinde bitiverir.
[Bu Linki Görüntüleyebilmeniz İçin Üye Olmanız Gerekiyor. ]
(Vakit)

__________________